หน้าเว็บ,คลังบทความ

วันพุธที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2554

รำลึกความหลัง กับ.... Bodyslam Live in Kraam

Bodyslam วงนี้มีความเป็นมายาวนานถึง 10 ปี
วงที่ทุกคนต่างแซ่ซ้องให้เป็นวงร็อคอันดับหนึ่งของไทย
ก่อนอื่นต้องขอพูดถึงส่วนนี้ก่อน ว่าทำไมพวกเขาถึงเป็นอันดับหนึ่งได้
1.วงอื่นๆไม่แน่นอน ยกตัวอย่างเช่น โปเตโต้ที่สมาชิกไม่แน่นอนเลย เดี๋ยวเข้า เดี๋ยวออก แคลช ที่ลดความเป็นร็อคไปเยอะ(ไม่ใช่ว่าไม่ร็อคนะ แต่เพลงร็อคเหลือน้อยมาก ไปเน้นทาง R And B ซะงั้น)
2.การตลาดที่สุดยอด คือการทำอะไรสักอย่างของวงนี้จะมี T-ser ที่อลังการ(ย้ำว่าอลังการมากๆ เอาเพลงอีกค่ายกระจุยไปเลย)และดูยิ่งใหญ่ มีการวางแผนที่ดี และสุดท้ายเพลงถูกแนว ติดหูมากๆ
3.ไม่ใช่ร็อค แต่เป็นป๊อป+ร็อค ทำให้เพลงของพวกเขาจะดูไม่โหดในสายตาชาวบ้าน และฟังลื่นหู (ถึงแม้ตั้งแต่อัลบั้มที่ 3 มาแตกแนวไปเยอะ)
4.เพลงโดน ในความรู้สึกจบแล้วไม่ยอมจบจริง

นี่จะเป็นการเล่าการไปดูคอนเสิร์ตครั้งแรกของผม และวิจาร์ณอย่าง"ลำเอียง"

ครั้งแรกที่รู้ข่าวรู้สึกว่าจะมีผ่านเฟซบุ๊คนะแหล่ะและเพลง "ความรัก" กำลังฮิตมากๆ แถมยังจัดที่ราชมังคลากีฬาสถานด้วย(ใจจริงไปด้วยเหตุผลนี่แหละ) แถมบอกพี่ไป พี่ผมก็เป็นแฟนบอดี้ตัวโยงอยู่แล้ว ก็เลยจัดไปอย่าให้เสีย

ตอนแรกเราก็ปรึกษากันว่า จะเอาบัตรกี่บาทดี โดยมี 500(สูงซูดยอด) กะ 700 (เบียด เสียด มรณะ!!!)
ตอนท้ายพี่ผมก็เซอร์ไพร์ซเอาบัตร 1000 มาเลย(สูงแท้ แต่เสียงดีที่สุด)
จากนั้นก็รอๆๆๆ บอกใครก็ดันไม่มีใครเชื่อตูอีก(มีเชื่ออยู่ 2 คน ใครก็รู้กันเอง) ตอนท้ายเขียนใบลาจะไปกรุงเทพ เลยรู้(ไม่อยากให้ใครรู้หรอก บางคนก็ปากไม่ค่อยจะดีอ่ะ(แต่ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรนะ)- -*)

ถึงกรุงเทพวันแรก ว่าจะไปพันธ์ทิพย์ แต่ดันกระจุยไปที่ เดอะมอลล์บางกะปิ ไปดูหนัง(แฮรี่พอตเตอร์รอบวันธรรมดา(วันศุกร์)คนน้อยมาก) และไปกิน MK แวะซื้อเกม ซัก 2 แผ่น(รวมก็ 700 ราคาโหดมาก) วันแรกไม่มีอะไร คิดในใจแค่ได้เฉียดราชมังคลาก็ตื่นเต้นใจจะขาดอยู่แล้วโว๊ย(เห็นจากทางด่วน)
วันนี้หลับเช้ามากๆ

วันที่ 2(วันคอนเสิร์ต)
ตื่นเต้นสุดๆวันนี้วันคอนเสิร์ตแล้ว 555+ ออนนั่น ออนนี่ รอจนถึง 14.00 รอ ถึง 16.00(รู้สึกว่าเป็นการรอคอยที่มหานานมากๆเลยนะ) พอพวกเราออกที่พักมาประมาณ 16.45 เราก็พบว่า รถโคตรจิดครับ ติดเป็นกิโล เกิดมาตรูก็พึ่งเคยเห็น เลยตัดสินใจว่าเราจะเดินไปกัน ซึ่งเดินไปใช้เวลาไม่นาน ประมาณ 30 นาที เราก็มาถึงหน้าการกีฬาแห่งประเทศไทย ศูนย์หัวหมาก แล้วค่อยๆเดินเข้ามา(คนโคตรเยอะ กะด้วยสายตาก็ประมาณ 30000 คน+) แน่นอนครับ ว่ามาถึงหน้างาน จะไปซื้อเสื้อ Sell Out ไปเรียบร้อย เลยปรึกษากันว่าเข้าไปในสนามเลยดีกว่า(ฟร่ะ) มาถึงขั้นแรกตรวจของ และพวกเจ้าหน้าที่ก็ได้พรากอาหารของเราไป ต่อไปเราก็เข้างาน(ฉลาดมากๆที่เอาน้ำดื่มช้าง มาขายในนี้) แน่นอนครับเดินบัตรแล้วก็เดินขึ้นไปอีก ตอนนั้นประมาณ 18.00 กะว่ามีคนประมาณ 20000+ แน่นอนว่าข้างบนเรามีคนน้อยมาก จากนั้นพวกเราก็นั่งรอ และบิลด์บรรยากาศไปก่อน พูดคุยเกี่ยวกับว่าเพลงไหนจะได้ใช้ รอ....

ประมาณ 18.30 หรือ 18.45 ก็มีพวกพี่ๆมาเล่นเกมกัน โดยให้คู่รักแสดงพลังความรักที่มีต่อกัน(รู้สึกว่าคู่ที่ได้ของไปคือคู่ที่จูบปากกันนะ) และก็ร้องเพลง...(เป็นดีเจ วีเจ เหมือนเดิมดีแล้วครับ) จบไปประมาณ 19.25 เพราะรอด้านบนคนหนา(ยังไม่เต็มอยู่ดีนะแหละ)แถมยังมีการแซวให้คนรีบๆเข้ามา มีเทสเสียงลำโพงก่อน(ของช้างเป็นเสียงเปิดขวดโซดา) เพลงคราม(เพลงจริงๆ ให้ซ้อมก่อน) และแนะนำว่าเกิดเหจุฉุกเฉินให้ไปที่อินดอร์(ไม่ได้ปากเสียนะ จุคนได้อย่างมากก็ 20000 เอง) ต่อด้วยเพลง สรรเสริญพระบารมี
(19.45)ไตเติ้ลก็เริ่มขึ้นสักทีโว๊ย(เท่สุดๆเลยนะเป็นสายฟ้า) รอนานมาก!!! พี่โอห์มก็ออกมาจูนคีย์บอร์ดก่อน(ไม่มีใครเห็นพี่เขา เพราะว่าปิดไฟหมด)
ต่อจากนี้ เราจะค่อยๆไล่กันไปทีล่ะเพลง ตามรายชื่อ
-แสงสุดท้าย
เปิดตัวมาด้วนเพลงในอัลบั้มใหม่อย่างแสงสุดท้าย ซึ่งตรงกับคืนนั้นจริงๆครับ ว่า"ในค่ำคืนที่ฟ้านั้นไม่มีดาวอยู่ตรงนี้...." เป็นครั้งแรกที่เห็นพี่ๆทั้ง 5 คนตัวเป็นๆ(ถึงแม้จะห่างเป็นหลายสิบเมตรก็เหอะ)
-ให้รักคุ้มครอง
เพลงนี้ไม่ค่อยมีอะไรมากมาตามลิสเหมือนทุกคอนเสิร์ตใหญ่
-Bodyslam
เพลงนี้เป็นเพลงที่บิลด์อารมณ์ในช่วงแรกของผมให้ไปถึงขีดสุด(ก่อนที่จะร่วงมาที่ล่ะน้อย) มีการครางเข้าด้วย(ออกแนวให้คนดูเล่นตามเฮียอีกแล้วล่ะ)โดยท่อนที่เข้ากับตอนนั้นที่สุดคือ"นี่แหละคือชีวิตที่ต้องการ.." ตอนนั้นนี่แหละคือชีวิตที่ต้องการที่สุด

-คนที่ถูกรัก
เพลงนี้มาอยู่ตอนนี้ได้ไงเนี่ย(แสดงว่าตอนท้ายต้องมีเพลงอื่นมาสร้างความมันส์)แน่นอนเพลงนี้ ตอนโดนสวยที่สุดแล้ว(โดนพร้อมกัน 6 หมื่นกว่าคน)สวยสุดๆดึงผมเข้าไปสุดๆแล้ว
-ขอบคุณน้ำตา
อยากจะบอกครับว่า หมดกัน!!! บิลด์อารมณ์ผมมานานคิดจะลงก็ลงง่ายๆเลยหรอ(ไม่รู้ว่าเพลงนี้หยุดหรือเปล่า ถ้าหยุดก็ขอโทษทีครับ)ถือว่าถ้าเอาเพลงนี้ไปไว้ที่อื่น อารมณ์ลิสต์ชุดนี้อยู่นานแน่ๆ
-ความซื่อสัตย์
เพลงนี้มันโดนมากๆ และผมชอบเพลงนี้ในเวอร์ชั่นสดๆ อยู่แล้ว(เวอร์ชั่นธรรมดามันป๊อปร็อคเกินไป)
ดึงเจ้ามาได้หน่อยหนึ่ง

หยุดถอดเสื้อก่อน 5555+

-ห้ามใจ
แน่นอนครับเพลงนี้เสียงจะไม่มีอยู่แล้ว ยังแหกปากร้องอีก

เพลงนี้รู้สึกว่าจะใส่เสื้อเบอร์ 27 (ใช่ท่อนนี้หรือเปล่าหว่า)
-โทน
เพลงนี้ก็ร้องกันเบาๆครับ(ผมเริ่มแดกลูกอม(สเตรปซิดล์)แล้ว ไม่ไหวแล้ว)

จากนั้นเฮียก็พล่ามถึงคนจำพวกที่ไม่ทำอะไร เอาแต่บ่นอยู่ได้ เป็นทางผ่านเข้าสู่เพลง...

-ท่านผู้ชม
มาในเวอร์ชั่นออครูสติกครับ พี่ตูนโชว์เดี่ยว ส่วนพี่แอ้นท์นั่งเงียบ(ไม่มีเสียง+คอแห้งมากๆ)
มี
-หวั่นไหว
ร้องเบาๆ แต่ก็ยังแหกปากไปกับท่อน โอ๊ะโอ...โอ้โอ.....โอ๊ะโอ.....โอ้โอ และโบกมือ(ภาพสวยสุดๆ)
เหมือนว่าจะพักชั่วคราว(มันนานแล้ว จำไม่ค่อยได้) เฮียก็พูดถึงเรื่อง พ่อ กะ แม่ ของเฮีย(มีการโกหกพ่อแม่เรื่องตังค์ด้วย - - + แซวบัตร 2000 เล็กน้อย)แล้วก็เข้าเพลงที่เข้ากับช่วงนี้ที่สุด....
-ทางกลับบ้าน
ไม่มีคำบรรยายใดๆครับ บอกได้คำเดียวว่าคิดถึง พ่อ-แม่ มากๆเลย
-เปราะบาง(ออกไปตอนท้ายเพลง)+เงา(กินน้ำ)+ปล่อย(เข้าห้องน้ำ+เข้าไปตอนท้ายเพลง)
ออกไปแดกน้ำครับ
PS.ช้างฟันกำไรจากการขายน้ำเรียบ...
-งมงาย
มีคำโปรยว่าเพลงนี้เป็นเพลงแรกของบอดี้(ที่ขึ้นชาร์ตโว้ย) โชว์เล่นเดียวๆกีตาร์อีกแล้วครับ เล่นสั้นมาก เพลงนี้
-ปลายทาง
เพลงสามัญประจำหลังงมงาย(ซึ้งมากๆเลยนะ)
-ยิ่งรู้ยิ่งไม่เข้าใจ
ต้องบอกว่าเพลงนี้อลังการ(โคตร)มีทั้งวงออเคสตร้า+กราฟิกที่สวยงามพาผมเข้าไปอินกับบรรยากาศอีกครั้ง แต่แน่นอนความเซ็งมันกำลังจะมาเยือนที่เพลงต่อไปนี้......
-แค่หลับตา
เพลงแค่หลับตาในคอนนี้ ถือว่าเสียสูตรอย่างแรง เพราะไม่มีใครมาฟีสเจอริ่งเลยสักคน แต่ที่ต้องชมคือไอ้โบถส์ที่อยู่บนจอ LED สวยงามมากๆ จนไม่น่าเชื่อ แถมมีภาพแสงปล่อยมากจาก LED และไฟที่ตั้งจังหวะเหมาะกัน ทำให้สวยงาม(ทำแบบนี้อีกไม่เอานะพี่)
พักดูไตเติ้ลเกริ่นความเซ็งของโลกใบนี้โดยมีลุงกับหลาน มาเถียงกัน(ยอมรับว่าตลกมากๆเลยครับ) แล้วก็ทำอะไรไม่รู้จนโลกระเบิดตูมกลายเป็น...สีชมพู และนั้นก็คือเพลง สติ๊กทูเกอร์
-Sticker
เปิดตัวมาด้วยเกสท์โฮสท์อย่างพี่อุ๋ย บุดดาเบส กับพี่กอล์ฟ ฟลักกิ้งฮีโร่ ออกมาแร๊พ(อยู่ในคอนผมฟังไม่ทันครับ เฮ กับ ส่งเสียงเชียร์ไปเท่านั้น) และเทคนิคภาพที่ย้อมเป็นสีชมพูทั้งหมด สวยมากๆ(แต่ไอ้ที่ให้ทุกคนถืออะไรที่มันเป็นสีชมพูอ่ะ แป๊ก...) ร้องไปร้องมา แร๊พแบบทำได้ไง(ฟร่ะ) ถือว่ามันส์ดีครับเพลงต่อไปนี้สิทำผมอึ้งมากกว่า
หยุดแซว+(แขวะหรือเปล่า)บัตรแต่ล่ะราคาว่า 500 1000 1500 700 2000 1200 อยู่ในระดับไหน
-คนมีตังค์
เพลงที่กลายเป็นเพลงสามัญ(เฮียแกชอบมากๆ><)ก็สนุกไปอีกแบบครับ อย่างว่าบอดี้เป็นร็อคนิ ไม่มีเสียงจากคอมมากวนใจถือว่าดีอย่างยิ่ง(อีกทั้ง ยังมันส์ขึ้นด้วย) อีกทั้งบนจอยังมีรูปแบงค์ตังค์ดอล ที่เอารูปสดๆตอนนั้นไปใส่ไว้ สุดยอด ภาพตอนคนโบกมืออีก สวย!!!! เพลงต่อไป คือ เพลงที่มันส์ที่สุดในงานนี้!!!!!
-คิดฮอด Feat. (พี่นาง) ศิริพร อำไพพงษ์
แค่ตอนแรกมีพิณ มีแคนก็ ออกมาก็มันส์แล้ว ยิ่งตอน พี่นางออกมานี้มันส์สุดๆ(ออกมาจากเวที เวทีแอบเลื่อนได้ด้วยนะ อิอิ)โดยเฉพาะตอน อ่ะ นะนะนะนะ กระโดกันพร้อมสนามเลย 6 หมื่นกว่าคน สุดยอด ตอนนี้ขึ้นสุดยอด แต่ก็ไม่น่าเชื่ออีก พวกเขาทำให้ผมผิดหวัง อีก(แล้ว)
-คราม Ver.ผับ
พี่ท่านน่าจะเอาเพลงนี้ไว้หน้าๆซะด้วยซ้ำ เพราะผมเหนื่อยมากๆ กับเพลงคิดฮอด(ตอนแรกผมแอบหวังว่าครามจะเล่นแบบธรรมดา ที่ไหนได้ คราม Ver. บิ๊กเมาท์เทนต์นิหว่า)สรุปกับเพลงนี้คือ ผมเหนื่อยครับ เต้นไม่ออก
-ยาพิษ
ผมก็ยังเต็มไม่ออกเช่นเคย เลยเก็บแรงไว้ รอเซอไพร์ซ(ผมคาดว่าหลายๆท่านก็จะรู้นะ เพราะเฟสปล่อยรูปออกมา เดาไม่ยาก)
มีเล่น 1 1 1234 112345 และพี่ชัดเปิดหมวก 555+ เพราะแฟนๆเรียกร้อง พี่ตูนเป็นคนนำก่อนเลย (มีแอบขอพี่โอห์มด้วย แต่คงกลัวพี่โอห์มงอล)
แล้วพวกเขาก็หายไปในแบบค้าง(ใช่หรือเปล่าน่อ) มีเสียงเอาอีก เอาอีก เอาอีก บางคนก็ออกไปก่อนแล้ว(รถติดมากๆ) ตอนนี้บิ๊กบอสของ GMM ก็คงงงเหมือนก็เพราะท่านบอสออกมาถามทีมงานเลย(ที่เห็นเพราะมีโฟโล่พิเศษให้โดยเฉพาะครับ)
นานนาน...มากๆ

---อังกอร์---

ต้องดูเองครับถึงจะมันส์

  1. อย่างน้อย feat. กบและอ็อฟ Big Ass
  2. เล่นของสูง feat. Big Ass
  3. คนไม่เอาถ่าน feat. Big Ass
  4. ความรัก
  5. อกหัก
  6. ความเชื่อ
พูดมาซะยาวนานเรามาดูข้อดี-ข้อเสียกันดีกว่าครับ
-ข้อดี
--เวทีอลังการ ทีมงานกราฟิกเทพ
--เสียงดีมากๆ ไม่มีดีเลย์เลย
--มุมกล้องก็เทพครับ อย่างกะซ้อมกันมาเป็นปี
--กล้องเป็น Full-HD และบันทึกเสียงแบบ Full Digital Recording
--เกทส์ออกมา ถูกที่-ถูกเวลา(มากๆ)
--พลุสวย ^^
--เฮียย้อมผมสีทอง+ถอดเสื้อโชว์ กล้าม(ก้าง)
--พี่ชัดเปิดหมวกเว้ย
--คนยืนกันไม่เบียดกันเกิดไป(จะเอา 7 หมื่นคนก็ได้นะ)
--อื่นๆ อีกมากมาย นับไม่ถ้วน
-ข้อเสีย
--ลิสเพลงแป๊ก - -
--ทำอารมณ์ค้าง
--รถติดสุดๆ
--เสื้อขายหมดเร็วเกิดไป ไปซื้อไม่ทัน
--คนข้างบนมาช้า เลยเริ่มการแสดงช้า(หรือทีมงานกำหนดไว้เป็นอย่างนั้นแล้วหว่า...)
--หน้างานยึดของกินไปเฉยเลย(คงขี้เกียจเก็บ)
--เกทส์ที่มาไม่ครบองค์ประกอบ(แค่หลับตา+ปล่อย)
--เว้นจากการเล่นแต่ล่ะช่วงหน้าเกิน
--พาผมไปเกิดใหม่ไม่ได้(อารมณ์ไม่่บรรลุ)
--ร้อนมากๆ
--ตอนจุดพลุ รถที่ติดสัญญากันขโมย ดังหมด
--ใช้โทรศัพท์ไม่ได้ เพราะมีคนโทรไปเยาะเย้ยพวกที่ไม่ได้มาเกิน อิอิ

อยากให้มี Every Bodyslam Concert II จังเลย
ได้ข่าวมาว่าปีนี้ก็จะมีอีก(หรือเปล่า)

จบ
ก็มีเท่านี้
A.V.R.
เวลาเขียน
29/11/2010-30/03/2011






























2 ความคิดเห็น:

  1. ขอบคุนที่บรรยายความรู้สึกครับ ขอบคุนครับ

    ได้อารมณ์ดีครับ เสียดายติดงานไม่ได้ไป

    ตอบลบ
  2. บรรยายได้ดีเลยครับ เป็นกลางดี ทั้งบรรยากาศ จุดเด่น จุดด้อยคอนเสิร์ต
    ผมว่าดีนะ ไม่ใช่การด่าเสียๆหายๆ หรือ ชมจนเว่อ.. ผมในฐานะ คนฟังเพลงคนนึง ที่ชอบวงนี้ (และไม่ได้ไปดูคอนเสิร์ตด้วยตนเอง)

    ขอชื่นชมคนบรรยาย คับ...

    ตอบลบ

กรุณาใช้คำสุภาพในการแสดงความคิดเห็นครับ